Πολιτικη Προστασια

Κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία σε πλημμυρισμένες περιοχές

Η μικροβιακή μόλυνση – βακτηριακή ή ιογενής – πλημμυρικών υδάτων μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία για τη χρήση εξωτερικών χώρων που έχουν πληγεί προηγουμένως. Υπάρχουν περιορισμένες οδηγίες σχετικά με τον τρόπο προσδιορισμού της ασφαλούς χρήσης αυτών των περιοχών.
Μετά από ένα γεγονός πλημμύρας, προκύπτουν ερωτήσεις σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με τη χρήση υπαίθριων χώρων, όπως παιδικές χαρές, γήπεδα και κατοικίες. Η μικροβιακή έκθεση αποτελεί πρόβλημα, διότι οι σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων, τα οικιακά σηπτικά συστήματα, τα συστήματα αποχέτευσης και οι αγροτικές επιχειρήσεις μπορούν να επηρεαστούν από τα πλημμυρικά ύδατα και να μολύνουν τις πλημμυρισμένες περιοχές.

Λόγω πολλών μεταβλητών, οι υγειονομικές αρχές πρέπει να χαρακτηρίζουν τους ενδεχόμενους κινδύνους έκθεσης στην υγεία που προκαλούν τα ύδατα πλημμύρας κατά περίπτωση. Ο χαρακτηρισμός κινδύνου περιλαμβάνει τον εντοπισμό δυνητικών πηγών μόλυνσης, καθορισμού παραγόντων που μπορούν να επηρεάσουν τη συγκέντρωση και επιβίωση των μικροβίων, τον προσδιορισμό της δυνητικής επίδρασης στους εκτεθειμένους πληθυσμούς και την εκτίμηση της προβλεπόμενης χρήσης για υπαίθριους χώρους που έχουν πληγεί προηγουμένως.
Τα πλημμυρισμένα νερά περιέχουν συνήθως μικροβιακούς ρύπους και μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη δημόσια υγεία. Αυξημένα επίπεδα μικροβίων στα πλημμυρικά ύδατα αυξάνουν τον κίνδυνο έκθεσης του ανθρώπου και την πιθανότητα μόλυνσης.

Οι πλημμύρες που μολύνθηκαν από τα μικρόβια ενδέχεται να περιέχουν βακτήρια, ιούς, πρωτόζωα και νηματώδη παράσιτα. Η έκθεση σε αυτά τα παθογόνα μπορεί να προκαλέσει ασθένειες που κυμαίνονται από ήπια γαστρίτιδα έως σοβαρές ασθένειες όπως δυσεντερία, λοιμώδη ηπατίτιδα και σοβαρή γαστρεντερίτιδα. Η συγκέντρωση μικροβίων στο νερό πλημμύρας εξαρτάται από το πόσα και ποια είδη πηγών συνέβαλαν στη μόλυνση, τον όγκο των ρυπαντών που απελευθερώθηκαν και το βαθμό διασποράς τους στο περιβάλλον και το επίπεδο επεξεργασίας των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων πριν από την πλημμύρα.

Συνήθως, χρειάζονται 2-3 μήνες για να μειωθούν σημαντικά τα εντερικά βακτήρια στο έδαφος, με ορισμένες εξαιρέσεις. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η θερμοκρασία, η αποξήρανση του εδάφους, το pH, τα χαρακτηριστικά του εδάφους και το ηλιακό φως, επηρεάζουν την επιβίωση και την εμμονή των μικροβίων. Η μικροβιακή επιβίωση στο έδαφος και η προκύπτουσα πιθανότητα έκθεσης του ανθρώπου είναι δύσκολο να προβλεφθεί λόγω της φυσικής μεταβλητότητας σε αυτούς τους περιβαλλοντικούς παράγοντες και τις ποικίλες μικροβιακές ευαισθησίες.
Λόγω των διαφορετικών μικροβιακών αποκρίσεων στο περιβάλλον, η παροχή καθολικής καθοδήγησης είναι δύσκολη.

Η ένταση της έκθεσης στον ήλιο, το επίπεδο αποξήρανσης του εδάφους και οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος που είναι απαραίτητες για να σκοτωθούν αποτελεσματικά όλα τα μικρόβια σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα ποικίλλουν μεταξύ των μικροβίων. Τα χαρακτηριστικά επιβίωσης για τα μικρόβια υπό συγκεκριμένες συνθήκες έχουν αναφερθεί, ωστόσο η γενίκευση των αποτελεσμάτων της μελέτης αποδεικνύεται πιο δύσκολη. Η επιστημονική αδυναμία γενίκευσης της μικροβιακής βιωσιμότητας ενισχύει την ανάγκη εφαρμογής μιας προσέγγισης εκτίμησης κινδύνου που θα λαμβάνει υπόψη όλες τις μεταβλητές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη δυνητική έκθεση.

Ο κίνδυνος έκθεσης σε μικρόβια στο έδαφος μετά από ένα γεγονός πλημμύρας μπορεί να επηρεαστεί, υπογραμμίζοντας τη σημασία της προσωπικής υγιεινής. Οι προσπάθειες εκπαίδευσης στον τομέα της δημόσιας υγείας θα πρέπει να περιλαμβάνουν προφυλάξεις και οδηγίες για την προσωπική υγιεινή. Οι εκπαιδευτικές προσπάθειες θα πρέπει να δώσουν έμφαση στην κατάλληλη πλύση στο χέρι και θα πρέπει να παρέχονται επαρκείς προμήθειες για πλύσιμο στο χέρι, στέγνωμα και εξοπλισμός σε δημόσιες τουαλέτες. Οι εκπαιδευτικές προσπάθειες θα πρέπει να περιλαμβάνουν προειδοποιήσεις για την αποφυγή μόνιμων υδάτων, περιοχών κορεσμένων με πλημμύρα και περιοχών με ορατά συντρίμμια.

Αυτές οι περιοχές προκαλούν ανησυχία για την έκθεση σε μικροβιακές ουσίες και μπορεί επίσης να προκαλέσουν ανησυχίες για τη δημόσια ασφάλεια.
Θα πρέπει να καθοριστεί και να εξεταστεί η σκοπούμενη χρήση υπαίθριων χώρων (π.χ. γήπεδο ποδοσφαίρου γυμναστικής σε σχέση με την υπαίθρια παιδική χαρά), με ιδιαίτερη προσοχή στις περιοχές όπου τα μικρά παιδιά είναι πιθανό να παίξουν. Παραδείγματος χάριν, μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί η άμμος σε sandboxes και έδαφος γύρω από εξωτερικό εξοπλισμό παιδικής χαράς. Όλα τα υπαίθρια αντικείμενα με καθαρισμένες επιφάνειες που έρχονται σε επαφή με τα πλημμυρισμένα νερά θα πρέπει να καθαρίζονται κατάλληλα προτού χρησιμοποιηθούν.

Μετά από μια εκδήλωση πλημμύρας, οι υγειονομικές αρχές πρέπει να αξιολογούν τον κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία χρησιμοποιώντας μια συστηματική προσέγγιση επειδή πρέπει να εξεταστούν πολλές μεταβλητές.
Τα τέσσερα στάδια της διαδικασίας εκτίμησης κινδύνου είναι:
1. Προσδιορισμός κινδύνου: καθορίζει αν οι αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία μπορεί να προκληθούν από την έκθεση στον μολυσματικό παράγοντα (Μπορεί να βρεθούν οι προσμείξεις που επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία;).
2. Εκτίμηση δόσης-απόκρισης: εξετάζει το μέγεθος της έκθεσης και την πιθανότητα εμφάνισης δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία (Βρίσκονται οι μολυσματικές ουσίες στο βαθμό που μπορούν να επηρεάσουν την υγεία;).
3. Εκτίμηση έκθεσης: μετρά ή εκτιμά την έκταση της έκθεσης του ανθρώπου στον μολυσματικό παράγοντα (ποιος μπορεί να εκτεθεί, για πόσο χρονικό διάστημα ή πόσο συχνά και πόσο;).
4. Χαρακτηρισμός κινδύνου: ερμηνεύει πληροφορίες από τα βήματα προόδου για να σχηματίσει ένα συνολικό συμπέρασμα σχετικά με τον κίνδυνο για τον άνθρωπο.
Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση λαμβάνει επίσης υπόψη τους κινδύνους για τη χλωρίδα και την πανίδα και την επίδραση των διορθωτικών μέτρων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
https://drive.google.com/file/d/1Nd…

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: